ชีวประวัติ สุนทรภู่

สุนทรภู่เมื่อเรียนจบแล้ว ได้เป็นครูสอนหนังสืออยู่ที่วัดชีปะขาว กระทั่งสุนทรภู่อายุได้ 18 ปี จึงออกมารับราชการ เป็นเสมียน "นายระวางกรมพระคลังสวน" ชื่อเรียกสามัญว่า "เสมียนเดินสวน" มีหน้าที่ ตรวจรังวัดที่ดินและทำโฉนด ให้แก่เจ้าของสวน

สุนทรภู่รับราชการได้ไม่ถึงปีก็ลาออกในปี พ.ศ.2349 เนื่องจาก อุปนิสัยไม่ชอบการทำงานอย่างอื่น นอกจากแต่งบทกลอน
และถนัด บทดอกสร้อยสักวา ได้แต่รุ่นหนุ่ม และกลับมาอยู่พระราชวังหลังตามเดิม

จนอายุได้ 19 ปี สุนทรภู่ ได้แอบลอบรักใคร่กับสาวบ้าน "บุ" คนหนึ่งชื่อ "จัน" (บ้านบุ คือ แนวโรงพยาบาลศิริราช ต่อวัดวิเศษ) ซึ่งเป็น นางข้าหลวงอยู่ในวังหลัง ครั้นกรมพระราชวังหลังทราบก้ทรงกริ้ว รับสั่งให้นำตัวมาลงโทษด้วยการโบย และ เอาไปจองจำไว้ทั้งสองคน

สุนทรภู่ กับนางจั นถูกจองจำอยู่ไม่นานนัก จึงได้พ้นโทษ เมื่อสุนทรภู่อายุได้ ๒๐ ปี เป็นเวลาที่กรมพระราชวังหลังทิวงคต

คือเมื่อ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ.2349 (สมัยโบราณจะมีประเพณีปลดปล่อยนักโทษ เพื่ออุทิศส่วนพระราชกุศล ถวายแด่องค์พระมหากษัตริย์ หรือ พระราชวงศ์ชั้นสูง เมื่อเสด็จสวรรคต หรือทิวงคต)

เมื่อพ้นโทษแล้ว ก็มิได้แต่งงานกับจันสาวรักแต่อย่างไร เพราะผู้ใหญ่ฝ่ายจันไม่ชอบสุนทรภู่ ถือว่าเป็นไพร่ และ มีฐานะยากจน จึงคอยกีดกัน สุนทรภู่จึงได้ออกเดินทาง ไปหาบิดาที่เมืองแกลง ด้วยเพราะนับแต่จำความได้ สุนทรภู่ ไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลย เห็นแต่หน้าพ่อเลี้ยงซึ่งไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก และหวังจะหนีเรื่องร้อนใจด้วย

หน้าที่ 1- 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12

หน้าเรือน >> วรรณคดีไทย >> ชีวประวัติ สุนทรภู่ >> ชีวประวัติวัยหนุ่ม