เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์

. . .  ถึงเวลาหน้าฝน เทวดานางฟ้าพากันออกมา จับระบำรำฟ้อน ซึ่งนางเมฆขลาที่อยู่ในวิมานแก้ว มีหน้าที่รักษาท้องทะเล ช่วยเหลือผู้มีบุญให้พ้นจากภัยในทะเล นางก็มาจับระบำรำฟ้อนด้วย นางถือดวงแก้วไว้ในมือ

. . .ส่วนยักษ์รามสูร อาศัยอยู่ในหมู่เมฆ มีศรและขวานเพชรเป็นอาวุธ เห็นดวงแก้วนางเมฆขลา ก็อยากได้ จึงแกว่งขวามเพชร ไล่แย่งดวงมณี นางเมฆขลาก็แกล้งถือดวงแก้วหลอกล่อ พอดีพระอรชุนเหาะผ่านมา เห็นรามสูรกำเริบ ไล่แย่งชิงอย่างนั้นก็โกรธ จึงเกิดรบกัน รามสูรจับพระอรชุน ฟาดกับเหลี่ยมเขาพระสุเมรุ พระอรชุนตาย และเขาพระสุเมรุก็เอียงทรุดไป พระอิศวรจึงประกาศให้เทวดา และผู้มีฤทธิ์ทั้งหลายมาช่วยกันดึง ภูเขาพระสุเมรุให้ตั้งตรง แต่ไม่มีใครสามารถทำได้ สุครีพฉลาด จึงให้บรรดาพญานาค เอาลำตัวพันภูเขาไว้ แล้วขณะที่ให้เทวดาฤาษีวิทยาธร ช่วยกันฉุดลำตัวนาคดึงภูเขานั้น สุครีพก็จี้ที่สะดือพญานาคทั้งหลาย ทำให้สะดุ้งสุดตัวและขดหางโดยแรง ภูเขาจึงยกขึ้น พระยากากาศ ก็ช่วยเอาบ่าดันอีกแรง ภูเขาพระสุเมรุจึงตั้งตรงตามเดิม

. . .พระอิศวร จึงตั้งให้พระยากากาศ เป็นพระยาพาลีธิราช ประทาน ตรีเพชรให้เป็นอาวุธ และ ประทานพรว่า ให้ศัตรูที่พาลีต่อสู้ ลดกำลังไปครึ่งหนึ่ง แล้วไปเพิ่มกำลังนั้น ในตัวพาลีทุกครั้ง และให้ศัตรูแพ้ พาลีทุกคนทุกครั้ง ในการรบด้วย และยังได้ประทานผอบ ซึ่งมีนางดาราอยู่ภายในฝากไปให้รางวัลสุครีพด้วย

. . . ยังมีพระฤาษี 4 รูป บำเพ็ญพรตที่เชิงเขาป่าหิมพานต์ ในนั้นมีโคนมห้าร้อยตัว ทุกเช้าแม่โคจะมาที่หน้าอาศรม หยดน้ำนมในอ่างแก้วเป็นประจำ แล้วฤาษีทั้ง 4 ก็มานั่งฉันน้ำนมนั้น และแบ่งให้นางกบตัวหนึ่ง ซึ่งมาหมอบอยู่ใกล้ ๆ เป็นประจำมีนางนาคชื่ออนงค์ เป็นบุตรีพระยากาลนาคในเมืองบาดาล วันหนึ่งเที่ยวหาคู่อยู่ในป่ามาถึงบริเวณนี้ เจองูดินตัวหนึ่งนางก็ร่วมรัก พอดีฤาษีทั้ง 4 มาเห็น ก็ใช้ไม้เท้าเคาะที่ขนด หางนางนาคให้รู้สำนึกตัวว่ามีศักดิ์สูงกว่างูดิน เพียงฟ้าและดิน นางนาคอายก็แทรกดินหนีไป บาดาลแต่ด้วยความอาย และแค้นเคืองนางได้กลับมาคายพิษใส่อ่างน้ำนม นางกบเห็นเข้า ก็แสดงกตัญญูต่อพระฤาษี โดยกระโดดลงอ่างน้ำนม และขาดใจตาย เพราะพิษนางนาค เพื่อป้องกันชีวิตพระฤาษี เมื่อพระฤาษีมาเห็นก็ตำหนิว่า "นางกบตะกละเลยต้องตาย" แล้วด้วย จิตเมตตา ท่านจึงคีบ นางกบมาเป่ามนต์ ให้ฟื้นแล้วถามว่า "ทำไมจึงตะกละอย่างนี้" นางกบจึงเล่าความจริงให้ท่านทราบ ดังนั้นพระฤาษี 4 รูป จึงพร้อมใจกันแทนคุณ นางกบ โดยทำพิธีชุบ ให้นางกบกลายเป็นนางงาม ชื่อนางมณโฑ และพาไปถวายพระอิศวร พระอิศวรก็รับนางมณโฑไว้ เป็นนางกำนัลของพระอุมา พระอุมาเห็นว่า นางมณโฑ ขยันและซื่อดี จึงเมตตา สอนวิชาและคาถาให้เสมอ