เนื้อเรื่อง รามเกียรติ์

. . . ยังมีเมืองหนึ่ง ชื่อเมืองสาเกต อยู่ในเขตเดียวกับเมืองอโยธยา ท้าวโคดม ซึ่งเป็นกษัตริย์ครองเมืองสาเกตไม่มีโอรสธิดา เกิดเบื่อหน่ายโลก จึงไปบวชเป็นพระฤาษีโคดมอยู่ในป่า จนหนวดเครายางรุงรัง และมีนกกระจาบผัวเมีย มาออกไข่ทำรังอยู่ในหนวดพระฤาษีโคดมเย็นวันหนึ่ง นกกระจาบตัวผู้ ไปติดอยู่ในดอกบัว กลับมารังไม่ได้ตลอดคืน รุ่งเช้าแดดออก ดอกบัวบานจึงกลับมาได้ นางนกกระจาบไม่เชื่อว่าพ่อนกกระจาบจะไปติดอยู่ในดอกบัวทั้งคืน

"นี่เธอต้องไปเที่ยงค้างคืนที่อื่น และตัวก็หอมฟุ้งมาด้วย ฉันขอโกรธเธอร้อยปี อย่ามาดีร้อยชาติ"
นางนกกระจาบ ต่อว่าต่อขาน พ่อนกจึงบอกว่า
"ถ้าฉันนอกใจเธอแล้ว ขอให้บาปของพระฤาษีโคดมจงเป็นของฉันแต่ผู้เดียวเถิด"
พระฤาษีโคดมได้ยินดังนั้นก็สงสัยจึงถามว่า"ทำไมจึงว่าฉันมีบาปจ๊ะ พ่อนก ในเมื่อฉันบำเพ็ญพรตลอดมา แถมยอมให้พวกเธอมาอาศัยอยู่ในรังหนวดของฉันฟรี ๆ เลย"
พ่อนกจึงตอบว่า "ท่านบาป เพราะท่านไม่สามารถมีโอรสธิดาสืบราชสมบัติ การมาบวชเป็นฤาษี เท่ากับทำให้ขาดวงศ์กษัตริย์ปกครองบ้านเมืองต่อไปนี่แหละบาปใหญ่เป็นบาปหนัก"

. . . พระฤาษีคิดดูก็จริง จึงเบื่อเพศฤาษี และตั้งพิธีบริกรรมหน้ากองไฟ จนบังเกิดนางงามชื่อ นางกาลอัจนา พระโคดมจึงอยู่กินกับนางจนเกิดลูกสาวสวย ชื่อ นางสวาหะวันหนึ่งพระโคดมไปหาผลไม้ในป่า
. . . ฝ่ายพระอินทร์เมื่อทรงรู้ว่า ทศกรรฐ์นั้นมีฤทธิ์ร้ายกาจ ก็ทรงจัดกำลังทหารเอกไว้รอท่า พระนารายณ์อวตาร โดยเสด็จมาอยู่กับนางกาลอัจนา วันนั้นเพื่อให้เกิดโอรสมีฤทธิ์กาลต่อมา นางกาลอัจนาก็ตั้งครรภ์ และคลอดบุตร เป็นชายงามผิวสีเขียว แล้ววันหนึ่งพระโคดมก็ไปหาผลไม้ในป่าอีก
. . . ฝ่ายพระอาทิตย์ก็ลงมาจัดเตรียม กำลังทหารเอกไว้ รอท่าพระนารายณ์ โดยเสด็จ มาอยู่กับนางกาลอัจนา วันนั้นเพื่อให้เกิดโอรสมีฤทธิ์ กาลต่อมา นางกาลอัจนาก็ตั้งครรภ์ และคลอดบุตร เป็นชายงามผิวสีแดง พระโคดมเลี้ยงดูลูกชายทั้งสองอย่างดี เพราะนึกว่าเป็นลูกของท่าน จนกระทั่งวันหนึ่งพระโคดมไปชายน้ำ พาลูก ๆไปด้วย จึงอุ้มลูกชายคนเล็ก ไว้ที่เอวข้างขวา ลูกชายคนกลางของท่าน ให้ขี่หลังท่าน ส่วนลูกสาวนั้น ท่านจูงด้วยมือซ้าย เพราะเห็นโตแล้วนางสวาหะ โตแล้วก็รู้เรื่องดี จึงบ่นว่า

. . . พระโคดมได้ยินก็สงสัย จึงซักถาม นางสวาหะก็เล่าเรื่องให้ฟัง พระโคดมจึงอธิษฐานว่า "เราจะจับลูกทั้งสามโยนลงน้ำ ถ้าใครเป็นลูกเรา ก็ให้ว่ายน้ำมาหาเรา ถ้าใครไม่ใช่ลูกเรา ก็จงกลายเป็นลิงขึ้นฝั่งเข้าป่าไป" ดังนั้นเมื่อพระโคดมโยนลูกทั้งสามลงน้ำ นางสวาหะจังว่ายน้ำกลับมาหาพ่อได้คนเดียว ส่วนลูกชายทั้งสอง กลายเป็นลิงสีเขียว กับลิงสีแดง ขึ้งฝั่งเข้าป่าไป ตามคำอธิษฐานของท่าน พระโคดมโกรธนางกาลอัจนามาก ก็สาปให้กลายเป็นศิลา รอท่านพระนารายณ์อวตารมาขนไปทิ้งทะเล ทำถนนข้ามไปเมืองลงกา