. . . กุมภัณภ์นุราชจึงยอมแพ้
และเล่าว่า เดิมตนชื่อสุนนท์เทเวศ เป็นข้าพระอิศวร แต่บังอาจไปหยอกล้อนางฟ้ารัชนี
ท่านจึงโกรธและสาปมาเป็นยักษ์อด ๆ อยาก ๆ อยู่ที่นี่ เมื่อไรได้พรพระนารายณ์อวตารจึงจะพ้นสาป
เป็นเทวดาไปอยู่วิมานตามเดิมหนุมานจึงพาไปเฝ้าพระรามขอพรให้
กุมภัณภ์นุราชก็กลายเป็นเทวดาเหาะขึ้นฟ้าไป
. . . ฝ่ายสุครีพ เมื่อรู้ข่าวว่าพระรามออกเดินป่าอีก ก็ตามมารับใช้ด้วยความจงรักภักดีมียักษ์อีกตนหนึ่งชื่อ
พระยาวายุภักษ์มีหน้าเป็นยักษ์ ตัวเป็นนกอินทรี แม่เป็นนก พ่อเป็นยักษ์
ครองเมืองวิเชียรที่เชิงเขาจักรวาลเห็นพระรามกับไพร่พลเข้าก็อยากกินเนื้อคน
จึงเฉี่ยวได้พระรามกับพระลักษณ์ไปทันใดสุครีพกับหนุมานตามไปแย่งมาได้ทันที
และนิลพัทกับองคตช่วยกันฆ่าวายุภักษ์ตายแล้วเดินทางไปอีกสามวัน
. . . กองทัพพระรามมาถึงสวนท้าวอุณาราชเจ้าเมืองสิงขร นนทกาลยักษ์รักษาสวนก็จะจับวานรกินเล่น
แต่ถูกไล่ตีไปฟ้องท้าวอุณาราชท้าวเธอยกทัพมารบก็แพ้พระราม แต่ไม่ตายเพราะเดิมเป็นเทวดาข้าพระอิศวรจึงได้พร
ต่อมาถูกพระอิศวรสาปเพราะเทวดาองค์นี้ มีนิสัยเกียจคร้านการงานไม่เอาใจใส่
ให้มาเป็นยักษ์ ใครฆ่าก็ไม่ตาย จนเมื่อไรพระนารายณ์อวตารเดินทางพบก็จึงฆ่าตายด้วยใช้ต้นกกต่างศร
แผลงไปปักอกยักษ์ตรึงไว้กับศิลาต่อไปแสนโกฏิปี
