. . . ดังนั้น หนุมานจึงได้เข้าเมืองมาพักอยู่กับนางเบญกายก่อนกลับไปบ้านเมืองตนต่อมา
นางมณโฑประสูติ ไพนาสุริวงศ์ ซึ่ง นางทรงครรภ์กับทศกรรฐ์ ได้เดือนเศษ
ทศกรรฐ์จึงสิ้นชีวิต ดังนั้น ไพนาสุริวงศ์ จึงคิดว่าพิเภกเป็นพ่อ
เพราะเมื่อพิเภกครองลงกา นางมณโฑและสนมทั้งหมดก็ตกเป็นสมบัติของพิเภกด้วย
. . . นางเบญกายก็มีลูกกับหนุมานเป็นชาย ส่วยหนุมาน เมื่อกลับไปอยู่เมืองนพบุรีของตนนั้น
วันหนึ่งไปเที่ยวสวน เลยปีนต้นไม้เล่นตามนิสัยเก่า แล้วปีนต้นมะม่วงเด็ดผลมะม่วงโยนให้นางกำนัล
พอดียางมะม่วงหยดลงศรีษะใช้มือไม่ถนัดเลยใช้เท้าเช็ด พวกนางกำนัลก็พากันหัวเราะขบขันหนุมานนึกอายเหลือเกิน
จึงลาพระรามออกบวชเป็นฤาษีดีกว่า โดยไปอยู่กับฤาษีพระทิศไพ
. . . กาลผ่านไปจนไพนาสุริวงศ์รุ่นหนุ่ม พี่เลี้ยงชื่อ วรณีสูร
ก็เล่าเรื่องจริงให้ฟังทั้งหมด ดังนั้นไพนาสุริวงศ์จึงโกรธแค้น
แล้วหนีไปขอความช่วยเหลือท้าวจักวรรดิ์เมืองมะลิวันเพื่อนรักของทศกรรฐ์
แต่วรณีสูรหวังดีห้ามไว้ก่อน เพราะทางไปลำบากมีด่านเพลิงกรด
|