. . . วันหนึ่งทศกรรฐ์าอาจารย์เที่ยวไปจนถึงสวนพระอรชุน
ก็เก็บดอกไม่ผลไม้แล้ว เลยหักต้นไม้เล่นพอดี ถึงกำหนดเจ็ดวัน
ที่พระอรชุนลงมาจากวิมาน บนยอดเขาจักรวาลมาเที่ยวสวน เมื่อมาเห็น
ทศกรรฐ์หักต้นไม้เล่นหมดก็โกรธ จึงรบกันพระอรชุนแผลงศรเป็นพญานาค
มัดทศกรรฐ์พาเหาะขึ้นฟ้าตรงตระเวณไป บังเกิดเป็นเสียงกึกก้อง
ไปตลอดทาง พระโคบุตรได้ยินเสียงดังประหลาด ก็เข้าญานดู จึงรู้เรื่องได้รีบตามไปขอโทษพระอรชุน
"ลูกศิษย์หม่อมฉัน เพิ่งจะพ้นวัยเด็ก
จึงมีนิสัยซุกซน ขอได้โปรดอภัยให้เถิด เพื่อเห็นแก่อนาคตของเด็กหนุ่ม
ซึ่งต่อไปจะได้เป็นถึงพระราชาองค์ใหม่ของเมืองลงกา อย่าเพิ่งลงโทษให้ถึงตายในตอนนี้เลย"
พระอรชุนก็ยอมให้อภัยตามคำขอของพระอาจารย์โคบุตรเมื่อพระอิศวรทราบว่า
นนนุกซึ่งไปเกิดเป็นทศกรรฐ์นั้น ไม่เป็นยักษ์นิสัยดีเหมือนเดิม
แต่ดุร้ายเป็นพาลยิ่งนัก พระองค์ก็ทรงกลัวว่าต่อไปข้างหน้า ชาวโลกจะเดือดร้อนเพราะทศกรรฐ์
จึงให้เทพบุตรเวสสุญาณ มาเกิดเป็นพิเภก และประทานแก้ววิเศษมาด้วย
เพื่อได้ดูเหตุการณ์ได้รู้หมด ทุกอย่าง เพื่อจะได้ช่วยการศึกของพระนารายณ์อวตาร
ดังนั้นนางรัชดาจึงประสูติโอรสอีกองค์ ชื่อพิเภก ฉลาดและสามารถในการพยากรณ์
ต่อมาท้าวลัสเตียนก็มีโอรสธิดา คือ ทูษณ์, ขร, ตรีเศียร และนางสำมนักขา
. . .
|